Η ψυχοθεραπεία έχει ως κύριο στόχο την βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων που αναζητούν λύσεις και απαντήσεις στα προβλήματα και τα ερωτήματα που τους απασχολούν. Η ατομική ψυχοθεραπεία, η ψυχοθεραπεία ζεύγους και οικογένειας και η κλασσική ψυχανάλυση είναι μέθοδοι που χρησιμοποιούν ως κύρια μέσα τον διάλογο και την ανάλυση των σκέψεων και των συναισθημάτων προκειμένου να προσφέρουν μία καλύτερη κατανόηση του εαυτού μας και των άλλων.

ΑΤΟΜΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ψυχοθεραπεία ψυχαναλυτικής κατεύθυνσης όπως και η Ψυχανάλυση, έχει ως στόχο μέσω της διερεύνησης του εαυτού και της καλύτερης γνώσης του, να αλλάξει σταδιακά τα στοιχεία και τις συμπεριφορές που δημιουργούν πρόβλημα στον άνθρωπο και τη ζωή του. Όπως σε κάθε μορφή ψυχοθεραπείας, έτσι κι εδώ ο απώτερος στόχος της θεραπείας είναι η προαγωγή της ψυχικής ευημερίας του ανθρώπου που αντιμετωπίζει ψυχολογικές δυσκολίες, είτε εξαιτίας ενός συγκεκριμένου προβλήματος είτε χωρίς να έχει ακόμη εντοπίσει τα βαθύτερα αίτια της συναισθηματικής του δυσκολίας.

Στην ψυχαναλυτικής κατεύθυνσης ψυχοθεραπεία, η θεραπευτική σχέση που δημιουργείται μέσα σε ένα πλαίσιο αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αλληλοσεβασμού και ειλικρίνειας, είναι το όχημα μέσω του οποίου επιτυγχάνονται οι αλλαγές και η βελτίωση της ψυχικής κατάστασης του ανθρώπου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να υπάρξει μία ισχυρή «θεραπευτική συμμαχία», όπως λέγεται, μεταξύ του θεραπευόμενου και του θεραπευτή, η οποία θα στηρίξει την συνήθως μακρόπνοη και ίσως σε κάποιες φάσεις της δύσκολη πορεία της θεραπείας, στην οποία θεραπευτής και θεραπευόμενος είναι συνοδοιπόροι με κοινό προορισμό την ψυχική ευημερία του θεραπευόμενου.

Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία προσφέρει τη δυνατότητα να γνωρίσει κανείς καλύτερα τον εαυτό του, καθώς ανακαλύπτει με τη βοήθεια του θεραπευτή του πτυχές του εαυτού του που αν και μέχρι τώρα του ήταν άγνωστες, επηρέαζαν τον ίδιο και την ζωή του. Έτσι μαθαίνει να αντιμετωπίζει τα προβλήματα και τις δυσκολίες της ζωής με πιο αποτελεσματικό τρόπο, να αξιοποιεί τις δυνατότητές του και να δημιουργεί ισότιμες, ειλικρινείς και ισορροπημένες σχέσεις.

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΖΕΥΓΟΥΣ & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Η ψυχοθεραπεία ζεύγους και οικογένειας μοιάζει με την ατομική ψυχοθεραπεία και ως διαδικασία και ως θεραπευτική προσέγγιση, με τη διαφορά ότι εδώ η θεραπευτική σχέση δεν είναι δυαδική αλλά τριαδική ή ομαδική, και το αντικείμενο της θεραπείας είναι η σχέση του ζευγαριού ή/και των μελών της οικογένειας. Ενώ δηλαδή στην ατομική ψυχοθεραπεία το κέντρο του ενδιαφέροντος είναι ο ίδιος ο θεραπευόμενος (η ζωή του, οι σχέσεις του με τους άλλους, τα συναισθήματά του), στην οικογενειακή θεραπεία το κέντρο αυτό μετατοπίζεται στις σχέσεις των μελών της οικογένειας και άρα η ανάλυση του εαυτού κάθε μέλους, πραγματοποιείται μέσα από την ανάλυση των σχέσεων τους έτσι όπως αυτές αποτυπώνονται στη θεραπεία.

ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ

Η ψυχανάλυση που, ως θεραπευτική μέθοδος και θεωρία κατανόησης του ψυχισμού και της συμπεριφοράς, δημιουργήθηκε από τον Sigmund Freud (1856-1939), αποσκοπεί στην επίλυση των ενδοψυχικών συγκρούσεων και την ενδυνάμωση του Εγώ, σκοποί που επιτυγχάνονται μέσα από την ανάλυση και διερεύνηση του ασυνειδήτου και την ερμηνεία των συμπτωμάτων, των ονείρων και άλλων ασυνείδητων εκδηλώσεων. Οι αρχές που την διέπουν είναι όμοιες με αυτές της ψυχαναλυτικής θεραπείας με τη διαφορά ότι η μέθοδος της κλασσικής ψυχανάλυσης περιλαμβάνει τη χρήση του ντιβανιού στο οποίο ξαπλώνει ο αναλυόμενος χωρίς να έχει στο οπτικό του πεδίο τον αναλυτή και μιλά ελεύθερα και απερίσπαστα, ακολουθώντας τους ελεύθερους συνειρμούς του. Επίσης στην ψυχανάλυση είθισται οι εβδομαδιαίες συνεδρίες να είναι συχνότερες από εκείνες της ψυχοθεραπείας καθώς πρόκειται για μία εντατικότερη δουλειά που απαιτεί περισσότερο χρόνο και εμβάθυνση.