Η ψυχοθεραπεία ζεύγους και οικογένειας μοιάζει με την ατομική ψυχοθεραπεία και ως διαδικασία και ως θεραπευτική προσέγγιση, με τη διαφορά ότι εδώ η θεραπευτική σχέση δεν είναι δυαδική αλλά τριαδική ή ομαδική, και το αντικείμενο της θεραπείας είναι η σχέση του ζευγαριού ή/και των μελών της οικογένειας. Ενώ δηλαδή στην ατομική ψυχοθεραπεία το κέντρο του ενδιαφέροντος είναι ο ίδιος ο θεραπευόμενος (η ζωή του, οι σχέσεις του με τους άλλους, τα συναισθήματά του), στην οικογενειακή θεραπεία το κέντρο αυτό μετατοπίζεται στις σχέσεις των μελών της οικογένειας και άρα η ανάλυση του εαυτού κάθε μέλους, πραγματοποιείται μέσα από την ανάλυση των σχέσεων τους έτσι όπως αυτές αποτυπώνονται στη θεραπεία.